Cep dwukapicowy ("bijok", "cepok")

Cep dwukapicowy (typ kabłączkowo-kapicowy). Dzierżak długi o przekroju kolistym zmniejszającym się ku górze. Poniżej górnego wierzchołka są na nim wycięte dwa dookolne, równoległe do siebie rowki, w których osadzone są rzemienne troki mocujące kapicę mającą formę drewnianego pałąka-tulei (obejmującej wierzchołek dzierżaka). W kapicy dzierżaka wycięte są otwory do przewlekania troków.

Bijak długi, o przekroju kolistym, w górnej części jest ścięty (spłaszczony) z czterech stron. Kapica wykonana jest z podwójnie złożonego płata skóry, mocowana jest dwoma rzemiennymi trokami przewleczonymi przez otwory w kapicy i wierzchołku bijaka. Obie kapice połączone są ze sobą podwójnie złożonym rzemiennym trokiem mającym kształt owalnej pętli (tzw. uwiąz).

Wg właściciela cepa ten typ wiązania nazywano "na gązwy". Jest to jednak cep typu dwukapicowego (podtyp: kabłączkowo-kapicowy), a nie gązewkowego.
[Jacek Bohdanowicz]

słowa kluczowe: kultura techniczna  |  rolnictwo (dziedzina działalności)  |  sprzęt gospodarski