Portret Władysława i Stanisława Tarnowskich

Władysław Tarnowski (1836-1878), herbu Leliwa, syn Waleriana i Ernestyny z Tarnowskich, kompozytor, pianista, podróżnik i poeta używający pseudonimu Ernest Buława, był mecenasem Wilhelma Leopoiskiego i Andrzeja Grabowskiego. Stanisław Tarnowski (1838-1909), brat Władysława, przyjaźnił się z Grabowskim i Grottgerem, któremu pozował do "Lituanii" (kartony Znak, Przysięga i Bój). Przed swoim wyjazdem do Paryża Grottger zdołał podmalować tylko portret Władysława (po lewej), portret Stanisława zaś wykonał w 1872 roku na rysunku Grottgera Andrzej Grabowski. Spowodowało to - pierwotnie chyba niezamierzony - kontrast między idealizująco-romantycznym ujęciem pierwszej a realistycznym drugiej postaci. W tym samym roku Grabowski wykonał zmniejszoną kopię tego wizerunku. Antoni Potocki wskazał na kompozycyjną zależność obrazu od Portretu podwójnego Rafaela z galerii Doria-Pamphili w Rzymie, natomiast Jan Bołoz Antoniewicz, powołując się na Stanisława Tarnowskiego, twierdził, że wzorem był nieznany bliżej obraz z galerii wiedeńskiej.
[Ewa Houszka, Piotr Łukaszewicz]

osoba przedstawiona: Tarnowski, Stanisław (1837-1917) – historyk literatury, krytyk literacki Tarnowski, Władysław (1836-1878) – pianista, poeta

słowa kluczowe: historyk literatury (zawód)  |  kompozytor (zawód)  |  malarstwo (sztuki plastyczne)  |  malarstwo polskie  |  mężczyzna  |  miecz (uzbrojenie – ikonografia)  |  muzyk (zawód)  |  poeta (zawód)  |  portret męski  |  portret podwójny