Węgielnica

Węgielnica złożona z długiego ramienia (długość 62,6 × 3,8 × 0,7 grubość) z narożnikiem ściętym skośnie (łukowato) od strony wewnętrznej, osadzonego pod kątem prostym w krótkim ramieniu-obsadzie (38 × 4 × 1,85). Ramię wpuszczone w otwór pomiędzy ściankami obsady tak, że wystaje na ok. 0,5 cm. Boki i płaszczyzny ramion proste.

Stan zachowania: drewno pobrudzone klejem, długie ramię naprawiane – powtórnie wklejone w obsadę.

Narzędzie (tak jak dwie inne węgielnice w zbiorach Muzeum Narodowego we Wrocławiu, o numerach inwentarza MNWr XV-3149 i MNWr XV-3150) było użytkowane w stolarskiej rodzinie Stodolników, mieszkającej przed 1945 roku w dawnej wschodniej Polsce i mającej tradycje jeszcze XIX-wieczne, kontynuowane później przez Józefa Stodolnika, który był stolarzem we Wrocławiu i pracował w Pracowni Stolarskiej MNWr.
[Tadeusz Fercowicz]

słowa kluczowe: kultura techniczna  |  metrologia (dziedzina działalności)