Barlach, Ernst (1870-1938)

Urodzony w 1870 roku w Wedel (Holsztyn), zmarł w 1938 w Rostocku. Niemiecki rzeźbiarz, grafik, rysownik, pisarz. W latach 1888-1890 uczył się w Kunstgewerbeschule w Hamburgu (u R. Thielego i P. Woldemara), w latach 1891-1895 studiował w drezdeńskiej Akademii Sztuki (u R. Dieza), następnie w latach 1895-1896 w Paryżu (między innymi w Académie Julian). Przebywał tam też w 1897 roku, później w Altonie, Hamburgu, Berlinie. Rysunkami o cechach symbolizmu i secesji rozpoczął współpracę z czasopismami "Jugend", "Simplicissimus", "Das Narrenschiff" i "Die Insel". W Wedel współpracował z warsztatem ceramicznym (1901-1904), później nauczał w szkole ceramiki w Höhr (1904-1905). W 1905 osiedlił się w Berlinie. W 1906 roku odbył podróż do Rosji i na Ukrainę, co spowodowało jego zwrot ku ekspresjonizmowi; chłopi i żebracy rosyjscy stali się dlań symbolem ludzkiego losu. Także średniowieczna rzeźba drewniana wywarła wpływ na jego twórczość. Uczestniczył w "Secesji Berlińskiej'. W 1909 roku przebywał na stypendium w Villa Romana we Florencji. Od 1910 mieszkał w Güstrow (Meklemburgia), rzeźbiąc, rytując, pisząc powieści i dramaty. Pierwszy cykl litografii opublikował w 1911, pierwszą wystawę indywidualną miał w 1917 w galerii P. Cassirera w Berlinie. Po wojnie zajął się szczególnie drzeworytem. W roku 1919 odbyły się premiery jego sztuk Der tote Tag i Der arme Vetter, wtedy też został członkiem Pruskiej Akademii Sztuki w Berlinie (usunięty w 1936). Od 1925 datuje się jego członkostwo w monachijskiej Akademii Sztuki. Rozpoczął pracę nad zespołem rzeźb kościoła świętej Katarzyny w Lubece; w 1927 roku wykonał pomnik ofiar wojny dla katedry w Güstrow, w 1929 dla katedry w Magdeburgu. Jego autobiografia Ein selbsterzähltes Leben została opublikowana w 1928 roku. Berlińska Akademia Sztuki zorganizowała w 1930 roku wystawę monograficzną Barlacha. Uczestniczył też wówczas w Biennale Weneckim, a w 1931 roku w wystawie sztuki niemieckiej w nowojorskim Museum of Modern Art. W czasach nazizmu atakowany i prześladowany (zniszczono między innymi pomniki w Güstrow i Magdeburgu, jego dzieła usunięto z budynków publicznych).
[Krystyna Bartnik]

słowniki wzorcowe i inne

ULAN VIAF