Dahl, Johan Christian (1788-1857)

Urodzony 24 lutego w 1788 roku w Bergen (Norwegia), zmarły 14 października 1857 w Dreźnie. Początkowo uczył się (1803-1809) w Bergen u malarza dekoracyjnego Johana Georga Müllera. W latach 1811-1817 studiował w Akademii kopenhaskiej, głównie pod kierunkiem Georga Haasa i Christiana Augusta Lorentzena. W 1815 odniósł pierwszy sukces na wystawie w Kopenhadze. W 1818 zamieszkał w Dreźnie i zaprzyjaźnił się z Casparem Davidem Friedrichem. 1820-1821 przebywał we Włoszech. W 1824 został profesorem nadzwyczajnym Akademii drezdeńskiej. W tymże roku odbył podróż w Karkonosze z gen. Karolem Kniaziewiczem. Między 1826 i 1850 pięciokrotnie wyjeżdżał na studia malarskie do Norwegii. W 1847 odwiedził Paryż i Brukselę. Członek wielu akademii, m.in. od 1820 drezdeńskiej, od 1835 berlińskiej. Jeden z twórców nowoczesnego malarstwa norweskiego, a zarazem przedstawiciel drezdeńskiego romantyzmu, malował wyłącznie krajobrazy, początkowo fantazyjne, wzorowane na obrazach mistrzów holenderskich. Po pobycie we Włoszech i po zetknięciu się z twórczością duńskiego malarza Christoffera Wilhelma Eckersberga powstawały głównie pejzaże rzeczywiste, oparte na realistycznych studiach natury, w których malarz notował oddziaływanie światła na formę i kolor, nie rezygnując z romantycznej heroizacji. Był również pionierem ochrony zabytków Norwegii, między innymi zakupił drewniany kościół w Vang, później przeniesiony w Karkonosze.
[Piotr Łukaszewicz]

słowniki wzorcowe i inne

GND ISNI ULAN VIAF