Giaquinto, Corrado (1703-1765)

Urodzony w Molfetcie w 1703, zmarł w Neapolu w 1765. Od 1719 roku kształcił się w pracowni Nicoli Marii Rossiego, później u Francesca Solimeny w Neapolu, w którego pracowni zatrudniony był do 1723 roku. W 1723 roku przeniósł się do Rzymu, gdzie miał dużą pracownię. Współpracował z Sebastiano Conca i wykształcił się jako malarz fresków. W 1740 roku został członkiem rzymskiej Akademii Świętego Łukasza. Pracował także między innymi w Macerata, Neapolu, Cesenie i w Pizie. Powołany przez króla Ferdynanda VI, tworzył od 1753 roku w Hiszpanii, gdzie został dyrektorem Akademii i oddziaływał na malarstwo hiszpańskie. Do Neapolu powrócił w 1762 roku; tu korzystali z jego doświadczeń młodsi malarze neapolitańscy. Międzynarodowa sława Giaquinta zasadzała się przede wszystkim na monumentalnych obrazach ołtarzowych, a także efektownych kolorystycznie freskach.
[Bożena Steinborn]

słowniki wzorcowe i inne

GND ISNI ULAN VIAF