Urodzony w 1868 we Lwowie, zmarł w 1938 w Warszawie. Syn Karola, bratanek Marcelego, wnuk Jana. W latach 1887-1892 studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych u Władysława Łuszczkiewicza i Jana Matejki oraz historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1890 spędził kilka miesięcy w Wiedniu, w 1891 podróżował do Mediolanu, Werony i Wenecji. Studia malarskie kontynuował w Akademii monachijskiej (1891/1892) u Ludwiga Löfftza i Karla Marra, w Paryżu (1894-1896) w École des Beaux-Arts u Jean-Léona Gérôme’a oraz w prywatnych akademiach Julian, Colarossi i Vitti. Lata 1902-1907 spędził w Żabiem na Huculszczyźnie. Od 1910 mieszkał w Krakowie, prowadził tu rysunek wieczorny w Akademii (1917/1918). Służył w II brygadzie Legionów Polskich (1914-1917). W 1925 przeniósł się do Poznania, gdzie został dyrektorem Państwowej Szkoły Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego. Należał do Towarzystwa "Sztuka" (od 1907), Towarzystwa Polska Sztuka Stosowana (1908-1916), Stowarzyszenia Warsztaty Krakowskie i Towarzystwa Świt (1922-1926). Uprawiał przede wszystkim malarstwo dekoracyjne (polichromia, witraż), tworzył sceny rodzajowe o tematyce huculskiej, pejzaże i martwe natury. Zajmował się również scenografią i architekturą wnętrz, grafiką użytkową oraz publicystyką artystyczną.
[Ewa Houszka, Piotr Łukaszewicz]
