Royal Copenhagen / Królewska Fabryka Porcelany (Kopenhaga, 1775-)

Próby wytwarzania porcelany były podejmowane w Danii już w pierwszej połowie wieku XVIII przez ceramików przybyłych z Niemiec – Conrada Hungera i Johanna Christopha Ludwiga Lücka, lecz bez pozytywnego rezultatu.

Odkrycie około roku 1770 złóż kaolinu na Bornholmie wykorzystał Franz Heinrich Müller, który w 1775 założył kopenhaską manufakturę. W roku 1779 wytwórnię nabyła rodzina królewska, przyczyniając się do jej szybkiego rozwoju.

Wzornictwo wyrobów z Kopenhagi początkowo pozostawało pod wpływem porcelany niemieckiej z Miśni, Berlina, Fürstenbergu. Wytwarzano formy naczyniowe, elementy serwisów i przedmioty dekoracyjne. Najlepsze realizacje, w tym figurki, projektował Anton Luplau, zaś najciekawsze malatury były dziełem Johanna Christopha Bayera, autora serwisu Flora Danica (1790).

Pierwszy okres pomyślności zakończył się około 1810 roku, a manufaktura z wieloletniego kryzysu została wyprowadzona dopiero w latach osiemdziesiątych wieku XIX przez Arnolda Kroga, początkowo kierownika artystycznego, a od 1891 – dyrektora kopenhaskiej wytwórni.

Był Krog niewątpliwie indywidualnością artystyczną. Wykorzystał w pełni materiałowe właściwości porcelany Segera – łatwej w modelowaniu i dającej możliwość uzyskania subtelnych tonów barwnych. Jego efektowne projekty mają niezwykle proste formy, a delikatne, pastelowe malatury przedstawiają najczęściej bogatą rodzimą roślinność i zwierzęta zamieszkujące Skandynawię. Krog największe uznanie zdobył na wystawie w Paryżu w roku 1889 i od tego czasu wyroby kopenhaskiej wytwórni były naśladowane we wszystkich ceramicznych fabrykach Europy, nawet jeszcze w latach dwudziestych XX wieku.

Fabryka istnieje do dzisiaj; produkuje luksusową porcelanę.
[Jolanta Sozańska]

słowniki wzorcowe i inne

GND VIAF