Przejdź do treści

Półmisek z serwisu Sułkowskiego

autor projektu: Kaendler, Johann Joachim (1706-1775) Eberlein, Johann Friedrich (1695-1749)

wytwórnia: Manufaktura Porcelany w Miśni (Meissen; 1710-)

datowanie: 1735-1737

miejsce powstania: Miśnia / Meissen (Niemcy)

rodzaj: półmisek

materiał: porcelana, szkliwo / glazura

technika: malowanie naszkliwne, złocenie, szkliwienie / glazurowanie, dekorowanie reliefowe

wymiary: śr. 38 cm

sygnatura:
kobaltowe miecze oraz ryte w szkliwie oznakowanie: N:Z 18-W
  • Rudzki, Edward, Osiemnastowieczna porcelana europejska, Warszawa 1981, s. 25, il. 13
  • Sozańska, Jolanta, Porcelana z wytwórni europejskich, Wrocław 2002, seria Katalogi Zbiorów Muzeum Narodowego we Wrocławiu, s. 36, kat. 17
na ekspozycji: Sztuka Europejska XV-XX w., sala 250, Gmach Główny MNWr

Muzeum Narodowe we Wrocławiu Dział Ceramiki

numer inwentarza: MNWr I-1001

prawa autorskie do obiektu: DOMENA PUBLICZNA
Pobierz
  • wizerunek obiektu
  • wizerunek obiektu

Talerz wgłębiony, krawędź kołnierza sfalowana; na kołnierzu reliefowy wzór plecionki (Sulkowski Ozier). Dekoracja barwnie malowana: w centrum lustra połączone herby Sułkowski i Stein zu Jettingen, podtrzymywane przez dwa lwy; wokół gałązki i pojedyncze kwiaty indyjskie. Kolory: cynober, żółty, zieleń, niebieski, brąz, miejscami złocenia.

Aleksander Józef Sułkowski (1695-1762), dostojnik na dworze króla Augusta III Wettyna, w 1735 roku zlecił wykonanie w miśnieńskiej manufakturze paradnej zastawy. Początkowo pertraktował z Johannem Gregorem Höroldtem, kierownikiem wytwórni, jednakże faktycznym twórcą projektu został Johann Joachim Kaendler, kierownik modelerni, choć udział samego hrabiego był niemały (np. sugestia odwzorowania form niektórych naczyń z ówczesnych elementów serwisów metalowych). Oprócz Kaendlera w prace zaangażowany był również Johann Friedrich Eberlein, rzeźbiarz, zatrudniony jako modeler w manufakturze. Swoje uwagi zgłaszali zapewne żona oraz dostojnicy ze świty Sułkowskiego.

Kształty naczyń korpusowych są bliskie barokowym naczyniom złotniczym, a dekoracja środka stołu – późnobarokowej rzeźbie saksońskiej. W ten sposób zastawa Sułkowskiego stała się pierwszą niewzorowaną na obiektach dalekowschodnich. Jedynym odniesieniem do Orientu są delikatne pojedyncze gałązki indyjskich kwiatów. Dekoracja malarska została ograniczona do aliansowego herbu małżonków (Sułkowski – Stein zu Jettingen), mocno eksponowanego, oraz dyskretnych złoceń.

Serwis Sułkowskiego po raz pierwszy zaprezentowano 28 lutego 1737 roku na uroczystości zaślubin siostry żony ministra i księcia Jerzego Ignacego Lubomirskiego. Uczta w pałacu Sułkowskiego w Dreźnie była pierwszym przyjęciem, na którym spożywano potrawy z naczyń porcelanowych, a nie srebrnych lub złoconych, czego wymagała ówczesna etykieta oficjalnych przyjęć.
[Jolanta Sozańska]

słowa kluczowe: ceramika  |  herb  |  kakiemon (dekoracja – ceramika)  |  kwiaty indyjskie / indianische Blumen (dekoracja – ceramika)  |  lew (figura heraldyczna)  |  Ordinair Ozier / Sulkowski Ozier (dekoracja – ceramika)  |  plecionka (ornament)  |  porcelana miśnieńska  |  Śląskie Muzeum Rzemiosła Artystycznego i Starożytności (Wrocław) / Schlesisches Museum für Kunstgewerbe und Altertümer (Breslau)

PL | EN

Ustawienia prywatności (cookies)

Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzięki którym nasz serwis może działać lepiej. Aby uzyskać więcej informacji i spersonalizować swoje preferencje, kliknij „Ustawienia”. W każdej chwili możesz zmienić swoje preferencje, a także cofnąć zgodę na używanie plików cookie na poniżej stronie.
Polityka prywatności (link otworzy się w nowym oknie)
*z wyjątkiem niezbędnych plików cookies do prawidłowego działania strony oraz realizacji obowiązków prawnych administratora
Przesuwając suwak w prawo aktywujesz konkretną zgodę. Przesuwając suwak w lewo wyłączasz taką zgodę.