Okno witrażowe II: kwatera górna lewa

a. Oszklenie geometryczne, Śląsk (?), 1870-1890
Dwa boki kwatery w kształcie zbliżonym do trójkąta ozdobione bordiurą w kolorze niebieskim z kolistymi gomółkami w kolorze żółtawym. Główne pole wypełnione oszkleniem "arlekinowym" z czworobocznych szybek bezbarwnych i niebieskich. W górnej partii szybka z przedstawieniem studni, poniżej owalna z przedstawieniem św. Katarzyny.

b. Studnia, Niemcy lub Niderlandy, XVI wieku, 13 x 11 cm
Stanowi fragment większej całości. W żółtym polu w kształcie kartusza herbowego ocembrowana studnia na cokole. Witraż malowany i lawowany brunatną konturówką i patyną, częściowo podmalowany czerwienią żelazową.

c. Św. Katarzyna Sieneńska, Niemcy, Westfalia lub Niderlandy południowe, około 1630, 24,5 x 20,5 cm
W owalnym polu obrazowym z żółtym otokiem święta, lekko zwrócona w prawo, schyla się nad krucyfiksem, który, oparty na lewym ramieniu, przytrzymuje obiema dłońmi. Odziana w strój zakonny: w szary habit i w czarny płaszcz. Na głowie korona cierniowa. W tle po lewej kotara podwiązana za kolumną, poniżej zasłany kobiercem stół. Na stole leżą atrybuty świętej: księga, lilia i czaszka. Po prawej na tle architektury scena stygmatyzacji świętej. U dołu napis: S·CATHARINA·SENENSIS.

W 1973 roku decyzją Wydziału Kultury Wojewódzkiej Rady Narodowej przekazano do Muzeum Śląskiego niekompletne oszklenia witrażowe czterech dwuosiowych czterodzielnych okien z galerii-korytarza I piętra krużganków zamku w Domanicach w pobliżu Świdnicy. Oszklenia zostały wyjęte z oryginalnych ram okiennych, które znajdowały się w zamku jeszcze w 2010 roku.

Okna zostały ponumerowane od I do IV na podstawie rekonstrukcji ich pierwotnego usytuowania w korytarzu naprzeciwko Sali Balowej w reprezentacyjnej części zamku. Rekonstrukcja porządku okien oraz skompletowanie każdego okna zostały dokonane na podstawie zdjęć archiwalnych z około 1970 roku, zawartych w studium historyczno-architektonicznym Krzysztofa Eysymontta z 1985 roku (zob. K. Eysymontt 1985, il. 134-145). W oknie III brak dolnego prawego skrzydła. Oszklenia witrażowe okien I i II skomponowano przypuszczalnie w latach 1870-1890, okien III i IV – w latach 1880-1890.

Każde półowalnie zamknięte okno składa się z czterech skrzydeł i dwóch trójkątnych przyłuczy nad górnymi skrzydłami. Wszystkie części okien wypełnione są oszkleniem geometrycznym tzw. arlekinowym, bezbarwnym i w odcieniu zielonkawym, z elementami niebieskimi i czerwonymi. W oknach I i II występują bordiury w kolorze niebieskim, w oknach III i IV – w kolorze czerwonym. W oszklenie wkomponowano niewielkie koliste, owalne i czworokątne witraże oraz fragmenty witraży, złożone w osobne kompozycje.
[Elżbieta Gajewska-Prorok]

słowa kluczowe: czaszka  |  habit  |  kartusz herbowy  |  korona cierniowa  |  kotara / zasłona  |  krucyfiks  |  księga / książka (ikonografia)  |  lilia (kwiat)  |  pałac w Domanicach (dawna lokalizacja)  |  płaszcz  |  stół  |  studnia  |  stygmat  |  szkło  |  św. Katarzyna ze Sieny (1347-1380)  |  witrażownictwo (dziedzina działalności)  |  wnętrze