Władysław Jagiełło

Władca zgodnie z układem w Krewie w 1386 roku przyjął chrzest oraz poślubił Jadwigę i tym samym został królem Polski. Władysław Jagiełło w 1401 roku powierzył władzę nad Wielkim Księstwem Litewskim stryjecznemu bratu Witoldowi, z którym doprowadził do rozbicia wojska krzyżackiego pod Grunwaldem w 1410 roku. Po śmierci królowej Jadwigi władca utracił dziedziczne prawo do korony polskiej. W kolejnym małżeństwie z Zofią Holszańską Jagiełło doczekał się synów. Władca otrzymał zapewnienia możnowładców, że jeden z jego synów uzyska prawo do dziedziczenia tronu.

Matejko, rysując twarz oraz koronę władcy, wzorował się na jego wizerunku pochodzącym z nagrobka na Wawelu, a także tym ze sceny Pokłonu Trzech Króli z tryptyku Matki Boskiej Bolesnej z katedry wawelskiej, która ukazuje władcę jako donatora. Ciekawym elementem kostiumu monarchy jest haft na lewym ramieniu ukazujący czworoliście z prastarym godłem Litwy oraz trójlistny medalion na piersi króla przedstawiający tarczę herbową z godłem Polski – Orła i Pogoń, a także krzyż równoramienny, który prawdopodobnie nawiązuje do odbytych misji Kościoła wschodniego na Litwie.
[Natalia Sienkiewicz]

osoba przedstawiona: Władysław II Jagiełło (ca 1362-1434) – król Polski

słowa kluczowe: król Polski  |  Okręgowa Galeria Obrazów we Lwowie (instytucja)  |  poczet królów polskich Jana Matejki  |  polonica  |  rysunek polski  |  sztuka polska